أبو المحاسن الحسين بن الحسن الجرجاني
348
تفسير گازر ( جلاء الأذهان وجلاء الأحزان ) ( فارسى )
گفت : هيچ أيّام نيست كه خداى دوستتر دارد كه بنده درو عمل كند فاضلتر از اين أيّام روزهء هر روزى ازو برابر است بروزهء يك سال و قيام هر شبى ازو و بقيام شب قدر . رسول خداى را صلّى اللّه عليه و آله و سلّم گفتند : جوانى است كه درين أيّام پيوسته روزه ميدارد ؛ وى را گفت : چه شنيدهء در فضل اين أيّام ؟ - گفت : يا رسول اللّه چيزى نشنيدهام جز آن نيست كه اين أيّام أيّام حجّ است و حاجيان درين أيّام در أفعال حجّ باشند من نيز خواستم تا بموافقت ايشان در عبادتى باشم ، گفت : بشارت باد ترا كه هر كه از اين ده روز روزى روزه دارد چنان باشد كه صد بنده آزاد كرده و صد اشتر قربان كرده و صد اسب در راه خداى بر غازيان وقف كرده ، و چون روز ترويه باشد و روزه دارد چنان باشد كه هزار بنده آزاد كرده و هزار شتر قربان كرده و هزار اسب در راه خداى وقف كرده ، و چون روز عرفه روزه بدارد چنان بود كه دو هزار بنده آزاد كرده ، و دو هزار اشتر قربان كرده ، و دو هزار اسب وقف كرده بر مجاهدان ، و دو سال روزه بنويسند وى را ؛ يك سال از پيش آن و يك سال از پس آن . و نيز روايت است كه : « 1 » هر كه درين دهه صدقهء دهد چنان باشد كه بپيغمبران
--> ( 1 ) - ابو المحاسن ( ره ) صدر و ذيل اين روايت را انداخته و اكتفا بنقل وسط آن كرده است زيرا نصّ عبارت ابو الفتوح ( ره ) نسبت به آن اين است ( ج 5 چاپ اوّل ؛ ص 519 - 32 ) : « و در كتاب يواقيت الحكمه ميآيد كه : هر كه درين ده روز روزه دارد خداى تعالى او را ده كرامت بدهد ؛ البركة فى العمر ، و الحفظ لعياله ، و التّكفير لسيّئاته ، و التّضعيف لحسناته ، و التّسهيل لسكراته ، و الضّياء لظلماته ، و التثقيل لميزانه ، و النجاة من دركاته ، و الصّعود على درجاته ؛ بر عمرش بركت كند ، و در مالش بيفزايد ، و عيالش را نگاهدارد ، و سيّئاتش را مكفّر گرداند ، و حسناتش را مضاعف كند ، و سكرات مرگ برو آسان كند ، و در ظلمات عرصات و تاريكى قيامت او را روشنائى دهد ، و ترازوى حسناتش گرانبار كند ، و از دركات دوزخش نجات دهد ، و بدرجات بهشتش برساند ، هر كه درين دهه صدقه دهد ( آنگاه عبارت متن را تا اين فقره كه [ رسول خداى را مهمانى كرده باشد ] نقل كرده و گفته است ) و هر كه برهنهء را بپوشد خداى تعالى او را بحلّههاى بهشت بازپوشد ، و هر كه يتيمى را لطف كند خداى تعالى با او لطف كند ، و هر كه بمجلس ذكر حاضر شود چنان باشد كه بمجلس مصطفى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم حاضر آمده باشد » پس روشن شد كه صدر و ذيل روايت متن در اين تفسير نقل شده است و نيز پوشيده نماناد كه كرامات نامبرده در حديث نه تاست پس يكى اشتباها ساقط شده است در شماره .